Midzomer maan by Nora Roberts

Author:Nora Roberts
Language: nld
Format: mobi, epub
Publisher: Uitgeverij Harlequin
Published: 2011-07-15T20:48:36+00:00

Hoofdstuk zeven

De grote tent zat die avond bomvol. Jo zag de verwachtingsvolle blikken van het publiek toen ze haar plaats innam voor de spectaculaire opening. De band speelde een snelle tune terwijl de artiesten rond de arena paradeerden. Omdat Jo als plaatsvervangster diende voor Bo Peep, droeg ze een hoed met een slappe rand en een wijde hoepelrok. Ze hield een lammetje aan een riem. Doorgaans was zij als een van de eersten aan de beurt, dus ze nam zelden deel aan de parade. Nu genoot ze van de aanblik van het publiek. Als ze eenmaal in de kooi stond, blokkeerde ze dat bij na volledig.

Na een snelle kostuumwisseling wachtte ze op het teken voor haar optreden als Jovilette, Koningin van de Jungle.

Daarna volgde opnieuw een kostuumwisseling die haar veranderde in een van de Spinning Butterflys.

'Ik heb net gehoord,' fluisterde Jamie toen ze haar plekje bij het touw innam, 'dat je volgende week de baan ook nog hebt. Barbara is voorlopig uitgeschakeld.'

Jo rolde even met haar schouders om het gewicht van de enorme blauwe vleugels te compenseren. 'Rose gaat deze act leren,' mompelde ze terug. 'Duffy heeft gezegd dat ze dit mag gaan doen, mits ze in staat is dit ellendige kostuum te torsen.' Ze maakte een geërgerd geluidje en glimlachte toen weer. 'Het weegt echt een ton!'

Op de langzame tonen van de wals die het orkest inzette, klom ze hand over hand het touw in. 'Ah, showbizz,' hoorde ze Jamie verzuchtten. Ze nam zich voor hem later in een por in zijn ribben te geven. Daarna haakte ze haar voet door de lus in het touw en begon de bewegingen van andere elf Spinning Butterflys te imiteren.

Ze kon nog net even een kop koffie drinken met de moeder van Rose toen ze haar vlinderkostuum terugbracht, voordat ze zich omkleedde in haar gebruikelijke outfit. Haar spieren protesteerden een beetje als gevolg van het ongewone gewicht van de vleugels en even dacht ze verlangend aan een warm bad. Dat was een droom die zou moeten wachten tot september, dacht ze. Als ze onderweg waren, konden ze alleen maar douchen.

Jo's laatste optreden was samen met Maggie, de enorme olifant. Ze stond op Maggies brede kop terwijl om haar heen vier andere olifanten gehoorzaam op hun achterpoten omhoogkwamen, steunend op elkaars ruggen. Tijdens dit deel van de show spoelde het applaus over haar heen. Het vermengde zich met de muziek, het gefluit van de spreekstalmeester en het gelach van de kinderen. De vermoeidheid die ze even tevoren nog had gevoeld, was verdwenen, en nu leek het alsof ze opnieuw gevuld werd met energie.

Ze wist dat de vermoeidheid zou terugkeren, dus genoot ze des te meer van dit moment. Gedurende die korte ogenblikken was er geen werk, geen lange uren, geen ritten voor zonsopgang. Er was slechts de magie van haar wereld.

Zelfs toen het voorbij was en ze van Maggies rug was gegleden, kon ze het nog voelen.

Buiten de tent verzamelden zich de artiesten, de knechten en de andere hulpkrachten. Er werden anekdotes uitgewisseld, optredens doorgesproken en observaties gemaakt.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.